Search Browse Subjects Browse Authors Shopping Cart

Quick Search:

Advanced Search
(You can always search in Google or Bing using Unicode Devnagari as "मी कसा झालो site:rasik.com")
 

Marathi Library New
- Select books and magazines.
- Receive by mail.
- Read them.
- Send back by mail.
- No shipping charges!
Marathi CDs & Cassettes
Marathi Books
  New Additions
  Browse Categories
  Browse Authors
  Browse Publishers
  Read Synopsis of Books
Best marathi books
  Favorite of Our Visitors
  Sahitya Akademi Winners
  List of Best by Antarnad
  List of Best by AIR 1997
  List of Best by ma.TA. 1986
Online Marathi Books
Learn Phonetics
About Us
Tell us your favorite books
Download Fonts


एक माणूस एक दिवस - ३
Author: ह. मो. मराठे
Publisher: औदुंबर प्रकाशन
Add to Shopping Cart
Price: $6.85 $5.48 20% OFF ( ~166 Pages, R200)*
Reaches you in 4 to 5 weeks. We do not carry inventory. Availability status of Marathi books is always fluid. We promptly post refund for OutOfPrint books. (More options)

* Price does not include shipping charge. It is calculated for the the full order.

Note: Because of lack of uptodate information, certain books could be out of print or unavailable. In such case, the cost for those books will be refunded in full to you.


Synopsis:
एखाद्या प्रसिद्ध व्यक्तीच्या सहवासात एक पूर्ण दिवस घालवून, त्या व्यक्तीला तिच्या भोवतालच्या वातावरणासह शब्दांकित करून लेख लिहिण्याची ह.मो. मराठे यांची कल्पना एकदम अभिनव ठरली. 'एक माणूस एक दिवस' ही मालिका त्यांनी 'घरदार', 'किर्लोस्कर' या मासिकांतून लिहिली आणि ती लोकप्रिय झाली. त्यावर आधारित पहिली दोन पुस्तके प्रकाशित झाली आहेत.
त्याच मालिकेतले हे तिसरे पुस्तक. यात आहेत भिन्न क्षेत्रातल्या प्रसिद्ध व्यक्तींसह एक दिवस घालवून लिहिलेले लेख. या आधी कुठेही प्रसिद्ध न झालेले!
प्रा. मधु दंडवते- संसदपटू
अण्णा हजारे - सैनिक
नाना पाटेकर - कविता आणि कारगिल
अरुण फिरोदिया - उद्योगपती
नरेंद्र (सुर्वे) महाराज - महाराज

Review courtesy of Maharashtra Times:
१२नोव्हेंबर२०००
पुस्तक परिक्षणे - पाच माणसे - एक एक दिवस
- यशवंत जोशी

‘एक माणूस - एक दिवस’ या संग्रहातील लेख म्हणजे व्यक्तिचरित्रे किंवा त्या व्यक्तींबद्दलचे
परिचय लेख नाहीत, तर एखादी प्रसिद्ध व्यक्ती ज्या वातावरणात जगते, वावरते, त्या
वातावरणासह ती व्यक्ती शब्दांतून उभी करणे, असा आपला प्रयत्न असल्याचे ह. मो. मराठे
प्रास्ताविकात म्हणतात.

सबंध दिवस एखाद्या माणसावर कॅमेरा लावावा, त्याच्या बारीकसारीक हालचाली कॅमेर्‍याने
चित्रित कराव्यात असे लेखांचे स्वरूप ठेवण्याचा त्यांचा प्रयत्न आहे. अकस्मात जाऊन त्या
दिवशी ती व्यक्ती जशी दिसते, भावते तशी मती रेखाटतो’, असे ते म्हणतात. लेख लिहिताना ते
कोणताही पूर्वग्रह ठेवून माणसांना भेटत नाहीत. टीका किंवा गौरव करण्याची अशी कोणतीच
त्यांची भूमिका नाही. त्या प्रसिद्ध व्यक्तीची लेखनास पूर्वसंमती घेऊनच ते भेटतात. ही अवघड
पथ्ये वाचून कुणास हा एक नवा वाङ्मयप्रकार वाटेल. परंतु त्या व्यक्तींची माहिती ते त्यांची
आत्मचरित्रे, परिचयलेख किंवा इतर माध्यमांद्वारे मिळवतात. कॅमेरा मूकचित्रण करतो. तर
मराठे मुलाखतवजा गप्पांद्वारे व संकलित माहितीच्या द्वारे ती मूक चित्रे मुखरीत करतात.
मराठयांनी कितीही दावा केला तरी हे लेख शब्दचित्रे वा व्यक्तिचित्रे या वाङ्मयप्रकाराहून फारसे
निराळे आहेत, असे म्हणता येणार नाही. लेख वाचून पूर्ण झाल्यावर त्या व्यक्तीचा वाचकास
परिचय होतो. हे निश्चित. मग या लेखांना तुम्ही परिचयलेख भले नका म्हणू!

राजकारणात आघाडीवर असलेले मधू दंडवते, युयुत्सु सामाजिक कार्यकर्ते अण्णा हजारे,
जातिवंत कलावंत नाना पाटेकर, उद्योगपती अरुण फिरोदिया आणि लोकप्रिय साधूपुरुष नरेंद्र
महाराज या निरनिराळया क्षेत्रांत कार्यरत असणार्‍या पाच व्यक्ती लेखांसाठी निवडल्या आहेत.
त्यामुळे विषयात विविधता आली आहे. मनाची पाटी कोरी घेऊन जावे व त्यावर शब्दांतून ती
व्यक्ती टिपली जात आहे, हे प्रत्येक लेख वाचताना जाणवते. मराठयांचे रागलोभ कुठेच डोकावत
नाहीत. प्रत्येक लेखाचा सुरुवातीचा भाग वाचताना तरी हा अनुभव येतो. पुढे पुढे वाचत जाताना
ती व्यक्ती अधिक स्पष्ट होत जाते. त्याच्या हालचालींतील, बोलण्यातील, वागण्यातील बारकावे
लक्षात येत जातात. ती व्यक्ती वाचकाना पूर्वपरिचित असली, तरी तिचा नव्याने परिचय
झाल्यासारखे वाचकास वाटते. मराठयांच्या लेखनात तर-तम भाव दिसत नसला तरी वाचकांच्या
मनांत मात्र त्या व्यक्तीचे चित्र स्पष्ट उमटताना याचे प्रत्यंतर येते. एक नरेंद्र महाराज सोडले तर
आपले मत लेखक कुठेच नोंदवीत नाही. वाचकाने त्या व्यक्तीविषयी काय ते बरेवाईट मत
बनवावे, अशी लेखकाची भूमिका आहे आणि हेच या लेखांच्या यशाचे रहस्य आहे.

मधू दंडवते यांची पहिली भेट शारदाश्रमातील निवासस्थानी घेतात. त्यांचे साधे घर, साधी राहणी
ते टिपतात. राजकीय मते मांडताना त्यांचा प्रतीत होणारा आवेश व आग्रह लेखनातून जाणवतो.
राज ठाकरे हे दंडवते यांचे राजकारणातील विरोधक; परंतु त्यांनी काढलेली सुंदर कॅरिकेचर्स
दंडवते यांच्या वहीत चिकटविलेली आहेत. शत्रूपक्षाकडील कलागुणांचा आनंदाने आस्वाद
घेण्याची वृत्ती वेगळयाच दंडवतेंचे दर्शन घडविते. दुसरी भेट निवडणुकीच्या धामधुमीत कुडाळ
भागात ते प्रचार दौर्‍यावर असतात, तेव्हाची आहे. जेवणा-खाणाची, विश्रंतीची पर्वा न करता
प्रचाराच्या सभा घेत फिरणे, शरद पवारांचे येणे लांबते म्हणून भाषण लांबवत राहणे, असे त्यांचे
दुसरे सार्वजनिक चित्र मराठे रेखाटतात. दंडवते यांनी दोन्ही दर्शने वाचकांच्या ठायी आदर निर्माण
करणारी आहेत.

अण्णा हजारे यांच्यावरील लेख ४० पानांचा आहे. पहिल्या २० पानांत अण्णांच्या भेटीसाठी
राळेगणला गेले असता झालेली चुकामूक, त्यांच्या चाहत्यांची भेट, आत्मचरित्रातून दिसलेले
अण्णा, मराठे मांडतात. दुसरी भेट अण्णा आळंदीस उपोषणास बसतात, त्या दिवसाची व तिसरी
उपोषण समाप्तीच्या दिवसाची आहे. अण्णांच्या वागण्या-बोलण्यातील कळकळ व प्रामाणिकपणा
या लेखांतून जाणवतो. अलीकडच्या राजकीय व सामाजिक नेत्यांत आढळणारा भंपकपणा येथे
नाही. चार वर्षांचा बालक अण्णांना उपोषण सोडण्यास सांगतो. ती ज्ञानेश्वर माऊलीची आज्ञा
आहे, असा अर्थ ते लावतात. साने गुरुजींच्या मार्गाने जाण्याचा आपला मनोदय बदलून अण्णा
लढत लढत मरायचे, असा निश्चय करतात. इथे भाडोत्री गर्दी नाही. तसेच खूषमस्करर्‍यांचे
कोंडाळे त्यांच्याभोवती नाही. यातच अण्णांचा मोठेपणा आहे.

दादरमधील आपल्या राहत्या घरी गणेशोत्सवात येणार्‍या परिचित- अपरिचितांची अगत्यपूर्वक
चौकशी करणारे नाना पाटेकर. दिवसातील चार-चार तास गणेशापुढे फुलांची कलात्मक सजावट
स्वत: करतात, हे त्यांचे एक चित्र; तर दुसरे मध्य प्रदेशात चित्रीकरण चालू असता रात्रंदिवस
व्यग्र असणार्‍या सिनेकलावंत नाना पाटेकराचे आहे. नानाला साहित्यातही आणि विशेषत:
काव्यात अधिक रुची आहे, हे येथे सहज संभाषणातून जाणवते. सैनिकी प्रशिक्षण आपण कसे
घेतले हा किस्सा मुळातून वाचावा असा आहे. कलावंत हा सौंदर्याचा खराखुरा उपासक असतो,
हा ठसा हा लेख वाचल्यावर वाचणार्‍याच्या मनावर उमटतो.

अरुण फिरोदियांवरील लेख सर्वात सुंदर आहे. एकच दिवस, सकाळपासून रात्रीपर्यंतच्या विविध
ठिकाणच्या त्यांच्या हालचालीचे व कामाचे सुंदर चित्र टिपले आहे. आटोपशीरपणा,
वक्तशीरपणा, विश्वास, प्रेम अशा अनेक पैलूंचे दर्शन येथे सहज घडते. राहते घर, ऑफिस,
इंजिनीयरिंग वर्क्स, दुपारचे साधे भोजन, सार्वजनिक ठिकाणची बैठक, पुन्हा भेट व संभाषण.
उद्योगात उद्योगी राहून ताणतणावांपासून दूर राहणार्‍या फिरोदियांचे हे दर्शन प्रेम व आदर निर्माण
करणारे आहे.

नरेंद्र (सुर्वे) महाराजांवरील लेख सहज वाटत असला तरी बराच सावध आहे. महाराजही
आपणास टिपणारी व्यक्ती जवळपास फिरते, याबद्दल सावध आहेत. ‘विज्ञान आणि अध्यात्म
एकच आहे. विज्ञानातून अध्यात्म जन्मले’ असे काहीसे त्यांचे तत्त्वज्ञान आहे. जीवनातील
अडचणींना सामोरे जाण्यासाठी निर्णय घेण्याची शक्ती त्याच्यात कशी विकसित होईल, असा
युक्तिवाद महाराज आपल्या कार्याची तरफदारी करताना दिसतात. मराठे म्हणतात, महाराजांनी
लोकांना ‘नादी’ लावलेले दिसत नव्हते. लोकच त्यांच्या नादी लागलेले दिसत होते... ते बिनपैशाने
सल्ला देतात! दिलासा देतात! भक्ती करण्यासारखा सोपा मार्ग सांगतात.’ महाराज एका सोशल
काउंसिलिंग करणार्‍याची भूमिका पार पाडीत आहेत, असा अभिप्राय ते देतात.
पाचही लेख प्रवाही शैलीत सुंदर उतरलेले आहेत, म्हणून वाचक सहज वाचत राहतो.

Write your review for this book

Other works of ह. मो. मराठे
   घोडा
   दिनमान
   उलटा आरसा
   बालकाण्ड आणि पोहरा - समीक्षा आणि समांतर समीक्षा
   मुंबईचे उंदीर

Similar books:
  लेख
   असा मी असामी
   हसवणूक
   व्यक्ती आणि वल्ली
   पुरचुंडी
   गणगोत
   More ...  
  व्यक्तिपरिचय
   बाळ सीताराम मर्ढेकर
   वपुर्झा
   दाद
   श्रीब्रह्मचैतन्य गोंदवलेकर महाराज यांच्या हृद्य आठवणी
   नथुरामायण
   More ...  

Home Help Desk FAQ Your Comments

© 1998 - Rasik Enterprises.